ثانی و کودکی
1326… دوساله ام… روزگار در انبان… گذار از خاک چه برایم گذاشته بود… افسوس…
ثانی و فروغ
غم بی پایان انسانی که در برابر فروغ جاودانه کمرش شکست… چرا در 32 سالگی شاعر… گفته بودی…
همیشه پیش از آنکه فکر کنی اتفاق می افتد
باید برای روزنامه تسلیتی بفرستیم
اما هنر تو را جاودان کرد
تولدت تبریک…
ثانی و ماه
استکانی از ماه
ماه پشت ابرها
چادر به سر کشیده بود
گلهای چادر نمازش را پس زدم
و استکانی از نور برداشتم
تا خم تیرگی را در هم شکنم .
آنقدر شوق زده بودم
که استکان را
لا جرعه سر کشیدم .
آنک در کج و کوج آسمان و زمین
رقصان و پایکوبانم
تاریخ: 1397/06/19
ثانی و گذرعمر
چروکهایی که بر دست و رخسار این مرد نشسته…
سلول به سلولش رنجهائیست که برای
ایجاد…
دگرگونی…
تغییر…
اصلاح…
خردمندی…
وووو…
انسان ایجاد شده است…
روزگارش را دریابید و
بکار ببندید
ثانی و نوروز
ثانی و پیری
پیری در پیش است امیدوار باشید به دوران پختگی. شما دیگر به غنچه برنمی گردید… گل برگهای گل وجودتان ، عشق و احساستان پراکنده می شود. باشد تا عشق به زندگی بپراکنید…
ثانی و یلدا _ یلدای 1404
یلدا تولد است… چله… خورشید… میترا… مهر… میترائیسم… شایسته که طولانی تاریکی ذایل می گردد و خورشید فردا متولد و از امروز طولانی تر در پهنه آسمان می ماند و گرممان می کند… طولانی بودن چله هزار مرتبه عمرتان باد و کوتاهی امروز دشمن شما…
ثانی و خلسه_ 7 مهر 1397
ثانی و شب_ 7 مهر 1397
ثانی _ 1 مهر 1397
ثانی _ 30 خرداد 1379
ثانی _ 4 شهریور 1398
افتخارات داستان نویسی
